Technologia BLDC
Technologia BLDC (Brushless Direct Current) to rozwiązanie oparte na bezszczotkowym silniku prądu stałego sterowanym elektronicznie. W odróżnieniu od tradycyjnych silników szczotkowych nie wykorzystuje ona mechanicznego komutatora ani szczotek, które w klasycznych konstrukcjach odpowiadają za przełączanie prądu w uzwojeniach. W silniku BLDC funkcję tę przejmuje układ elektroniczny, który precyzyjnie steruje zasilaniem cewek stojana. Wirnik wyposażony jest w magnesy trwałe, a obrót powstaje w wyniku oddziaływania pola magnetycznego generowanego przez uzwojenia. Eliminacja elementów trących znacząco zwiększa trwałość oraz niezawodność całego układu.
Zasada działania silnika BLDC opiera się na elektronicznej komutacji, czyli sekwencyjnym przełączaniu zasilania faz w zależności od aktualnego położenia wirnika. Informacja o jego pozycji może być pozyskiwana z czujników Halla lub wyznaczana bezczujnikowo na podstawie analizy parametrów elektrycznych. Sterownik zapewnia płynną regulację prędkości obrotowej oraz stabilny moment obrotowy w szerokim zakresie pracy. Dzięki temu możliwe jest precyzyjne dostosowanie parametrów do aktualnych potrzeb systemu wentylacyjnego.
Fotosynteza a ruch powietrza
Rośliny oddziałują na swój mikroklimat, jednocześnie reagując na niego i wpływając na niego. Kluczowym elementem tej interakcji jest warstwa graniczna liścia: warstwa zastoju powietrza otaczająca liść, tworząca opór dla wymiany ciepła i gazów. Jej grubość, zmieniana głównie przez przepływ powietrza i morfologię liścia, determinuje interakcję między liściem a powietrzem. Rośliny uprawiane w pomieszczeniach zawsze napotykają niskie prędkości wiatru (0–1 m/s), co, zwłaszcza w przypadku większych liści, ogranicza wymianę ciepła i gazów, wpływając na fotosyntezę i transpirację. Chociaż wpływ warstwy granicznej liścia na procesy wymiany w roślinach został zdefiniowany, jego wielkość pozostaje słabo scharakteryzowana i często jest niedoceniana.
Prognozy modelowe i dane literaturowe pokazują, że niska przestrzeń powietrzna w koronie drzew powoduje złożone interakcje, które mają duży wpływ na mikroklimat liści i ograniczają fotosyntezę nawet o 23%, w zależności od wrażliwości aparatów szparkowych na mikroklimat, zdolności fotosyntezy i reakcji na temperaturę.
