Abstrakt
Konopie indyjskie (Cannabis sativa L.) to niezwykle zróżnicowany gatunek, charakteryzujący się znaczną zmiennością fenotypową i genotypową. Niniejszy przegląd stanowi kompleksowy przegląd aktualnej literatury na temat różnorodności genetycznej konopi. Rozpoczynamy od omówienia kluczowych cech morfologicznych i fenotypowych – takich jak wysokość rośliny, morfologia liści, okres kwitnienia i skład kannabinoidów – które są powszechnie wykorzystywane do rozróżniania odmian. Następnie badamy różnorodność genotypową poprzez badania markerów molekularnych, w tym metody prostych powtórzeń sekwencji, polimorfizmu pojedynczych nukleotydów i sekwencjonowania nowej generacji. Narzędzia te znacząco pogłębiły naszą wiedzę na temat struktury populacji konopi indyjskich i powiązań genetycznych. Implikacje badań nad różnorodnością genetyczną są analizowane w kilku kontekstach, w tym w kontekście rozwoju ulepszonych odmian, ochrony zasobów genetycznych oraz tworzenia ram regulacyjnych zapewniających identyfikowalność i integralność genetyczną. Ponadto badamy główne czynniki wpływające na różnorodność genetyczną konopi indyjskich, takie jak historia udomowienia, wydarzenia związane z hybrydyzacją, presja środowiskowa i polityka regulacyjna. W niniejszym przeglądzie, podsumowując najnowsze odkrycia, podkreślono potrzebę rozszerzenia badań genetycznych na słabo zbadane regiony, takie jak Afryka, wdrożenia solidnych strategii ochrony (np. banków nasion) w celu zachowania unikalnych zasobów genetycznych oraz przyjęcia podejść hodowlanych opartych na danych w celu udoskonalenia zarówno cech agrotechnicznych, jak i profili fitochemicznych.
